حافظ شاعر قرن هشتم 

از مشهورترین شعرای ایرانی می توان به خواجه حافظ شیرازی ملقب به «لسان الغیب» اشاره کرد. او بزرگترین غزل سرای پارسی زبان است که در قرن هشتم هجری قمری می‌زیست. اجداد و نیاکان او در کوهپایه‌های اصفهان زندگی می کردند ؛اما پدر بزرگ او به شیراز کوچ کرد و ساکن شد. شیراز ،شهری که حافظ در آن زندگی می کرد از مرکز بزرگ علمی ادبی ایران و جهان اسلامی می شد. حافظ به علت اندیشه انسان دوستانه اش در جهان بسیار مشهور است. این را می‌شود در آثار دو اندیشمند بزرگ شرق و غرب یعنی «رابیندرانات تاگور» شاعر، نمایشنامه نویس و فیلسوف هندی و «ولفگانگ گوته» شاعر، ادیب و نویسنده آلمانی مشاهده کرد. به طور مثال گوته درباره‌ی حافظ می نویسد: «حافظ آرزو دارم از سبک غزل سرایی تو تقلید کنم.» ، «اگر هم دنیا به سر آید ای حافظ آسمانی، آرزو دارم که تنها با تو و در کنار تو باشم و چون برادری، هم در شادی و هم در غمت شرکت کنم. همراه تو باده نوشم و چون تو عشق ورزم؛ زیرا این افتخار زندگی من و مایه حیات من است.»

آثار حافظ

از آثار حافظ می‌توان «دیوان حافظ» را نام برد. این کتاب مشتمل بر همه اشعار باقی مانده از حافظ است که مهم ترین بخش آن غزلیات آن است. با آن که حافظ از معدود شعرایی است که در زمان حیاتش نیز شهرت و محبوبیت زیادی داشته است، ولی تعداد غزل های مورد پذیرش از او که کمتر از ۵۰۰ غزل است، نشانگر آن است که او شاعر پرکاری نبوده است. 

دعوت شدی درباره ی استوک فوتیج بخونی

دیوان حافظ

آنچه انحصاراً درباره دیوان حافظ قابل توجه است موضوع تفأل و فال گرفتن از آن است. به همین دلیل است که لقب« لسان الغیب »را به او داده اند .اکنون به این سوال می رسیم که فال یعنی چه؟ فال در لغت به معنای طالع، بخت، پیش‌بینی و عاقبت گویی آمده است. فال گرفتن عملی است که به وسیله آن برخی از حوادث آینده دانسته می‌شود و این کار با گشودن قرآن کریم، یا کتب بزرگان مثل دیوان حافظ یا مثنوی مولوی و مانند آن انجام می‌پذیرد. علاوه بر اینکه فال گرفتن و تفأل زدن از سنت‌های دیرین ایرانیان بالأخص در«شب یلدا» است، کارکرد سیاسی و حاکمیتی هم در گذشته داشته است. به این صورت که برخی پیش‌بینی‌ها و آگاهی از امورات پیش رو در حکومت به وسیله تفأل زدن به دیوان حافظ انجام می‌شده است. قابل ذکر است که دیوان حافظ سراسر با زبان «رمز» است. برخلاف جناب «سعدی» که با زبان « شعر» سخن می‌گوید. دیوان حافظ به زبان های انگلیسی، عربی، اردو، فرانسوی، آلمانی، روسی، ایتالیایی، یونایی، اسپانیایی، ترکی، هندی، کردی و چندین زبان دیگر ترجمه شده است. سرانجام حافظ شیرین سخن در سال ۷۹۲ هجری قمری در شیراز درگذشت. آرامگاه او هم اکنون در حافظیه شیراز که زیارتگاه صاحب نظران و عاشقان شعر و ادب فارسی است قرار دارد. والاوید سعی کرده است آرشیوی از فیلم های مربوط به شیراز، حافظیه و زندگی آمیخته با هنر و ادبیات ایرانیان را در دسته بندی های هنر و معماری، سبک زندگی و مردم گردآوری نماید. ایران را از دریچه نگاه والاوید تماشا کنید. 

تماشای ایران از دریچه نگاه والاوید